Lukrecija Bordžija

Drugo izdanje romansirane biografije Lukrecije Bordžije, u izdanju beogradske „Zvezde" iz 1936. godine, 277 strana, sa celostranim ilustracijama u tehnici bakroreza. Lukrecija Bordžija (1480—1519) bila je ćerka pape Aleksandra VI i sestra Čezara Bordžije, i verovatno najozloglašenija žena italijanske renesanse. Tri puta udavana iz političkog računa, optuživana za trovanja, incest i razvrat, postala je vekovima kasnije predmet romana, opera i pamfleta — a moderna istoriografija je uglavnom oslobodila najtežih optužbi, prikazujući je kao inteligentnu ženu koju je porodica koristila kao instrument dinastičke politike, i koja je kao vojvotkinja od Ferare bila cenjena vladarka i pokrovitelj umetnosti. Luj Gastin pripada onoj struji francuskih pisaca s početka dvadesetog veka koji su renesansnu Italiju čitali kao pozornicu strasti i zločina. Njegova knjiga zato nije naučna biografija nego romansirana povest — pisana napeto, sa dijalozima i scenama, u tonu koji je publiku međuratne Evrope neodoljivo privlačio. Izdanje je opremljeno bogato: crne korice sa zlatotiskom i stilizovanim ženskim aktom, i niz celostranih ilustracija u samom tekstu. Tvrde korice sa zlatotiskom. Hrbat je oštećen i traži popravku. Listovi su požuteli, sa mrljama od starosti, a knjižni blok se na mestima odvaja od korica. Sve strane i ilustracije su na broju i čitljive. Prodaje se kao primerak kojem je potrebna knjigovezačka intervencija.