Artejev luk - Marko Paovica

Artejev luk - Marko Paovica Pojava Areteja označava još jednu oštru demarkacionu liniju u Krležinom impozantnom dramskom opusu. Ovoga puta, to će biti linija razgraničenja prema dramaturgiji ibzenovske psihološke škole na kojoj se temelji Krležina dramska trilogija o Glembajevima. Ovaj temeljni zaokret iz jednog veoma uspešnog i toliko hvaljenog prosedea prema dramaturgiji njegovih ranih drama jeste samo još jedna potvrda više Krležinog idejnog i estetskog nonkonformizma. Tako se veliki pisac, suočen sa svojom najkompleksnijom temom, temom čoveka u istoriji i istorije u čoveku, našao u isti mah pred ništa manjim iskušenjem: kako toj temi dati adekvatnu i originalnu dramsku formu. Krleža je, s obzirom na vladajuće uslovljenosti domaće dramske skripcije i pozorišne komunikacije ustanovljene ponajviše upravo njegovim dugogodišnjim dramatičarskim delovanjem, u najmanju ruku rizikovao jednu stvaralačku avanturu čiji je plod, malo je reći, najneobičnije dramsko delo savremenih jugoslovenskih književnosti.